مسابقه شعر در «جامعه مجازی فارسی‌آموزان»

مسابقه شعر در «جامعه مجازی فارسی‌آموزان»

به گزارش وبلاگ نویسی شمیم بلاگ به نقل از ایسنا به نقل از روابط عمومی بنیاد سعدی، این نهاد به عنوان متولی آموزش زبان فارسی به غیرفارسی‌زبانان، یکی از راه‌های حفظ ارتباط و تعامل بیشتر با فارسی‌آموزان در سراسر جهان را استفاده از فضای مجازی می‌داند و در همین راستا و با توجه به استقبال فارسی‌آموزان از شعر و ادبیات فارسی، در شبکه اجتماعی خود، مسابقه‌ای ادبی با عنوان «شعرنویسی» طراحی کرده است.

در این مسابقه که مخصوص فارسی‌آموزان خارجی و همچنین سایر علاقه­‌مندان زبان فارسی است، هر روز یک شاعر انتخاب می‌شود و کاربران باید در صفحه خود شعری از آن شاعر بنویسند. کسانی که هر روز و در مدت یک هفته این کار را انجام دهند، برنده این مسابقه محسوب شده و جوایزی دریافت خواهند کرد.

فارسی‌آموزان و علاقه­‌مندان برای شرکت در مسابقه، ابتدا باید در شبکه اجتماعی بنیاد سعدی به آدرس  fln.saadifoundation.ir عضو شوند، همچنین در صورت وجود هرگونه مشکل در ثبت نام و عضویت در شبکه اجتماعی می‌توانند با واحد فناوری اطلاعات بنیاد سعدی از طریق it@saadifoundation.ir در ارتباط باشند.

 بنا بر اعلام این خبر، بخش فناوری اطلاعات بنیاد سعدی تعدادی مسابقه ادبی با هدف علاقه‌مند کردن فارسی‌آموزان به ادبیات فارسی، یادگیری بیشتر زبان فارسی و آشنایی فارسی‌آموزها با یکدیگر و با استادهای زبان فارسی، در این شبکه اجتماعی برنامه‌ریزی کرده است که اولین سری از این مسابقه­‌های ادبی با عنوان «شعرنویسی» در حال برگزاری است.

شبکه اجتماعی «جامعه مجازی فارسی آموزان» بنیاد سعدی یک فضای مجازی تخصصی برای فارسی‌آموزان خارجی، استادان آموزش زبان و ادبیات فارسی و علاقه‌مندان به این زبان است.

انتهای پیام

95 درصد از خبرنگاران واقعی نیستند/ تحولات منتظر ما نمی‌مانند/ اصلاح سیاست‌ها

95 درصد از خبرنگاران واقعی نیستند/ تحولات منتظر ما نمی‌مانند/ اصلاح سیاست‌ها

به گزارش وبلاگ نویسی شمیم بلاگ به نقل از خبرگزاری بین‌المللی قرآن(ایکنا)، نشست خبرنگاران آگاه و سانسورهای خبری با حضور عباس اسدی، استاد ارتباطات، محمدصادق افراسیابی، دبیر انجمن سواد رسانه‌ای و مسئولیت اجتماعی و مجید ابهری، آسیب‌شناس اجتماعی، در غرفه خبرگزاری ایکنا در بیست و سومین نمایشگاه بین‌المللی مطبوعات برگزار شد.

*خبرنگار آگاه کیست؟

عباس اسدی:

معتقدم در رسانه‌های ایران خبرنگاران آگاه نداریم و اگر هم داریم، تعدادشان کم است. یکی از ویژگی‌های خبرنگار آگاه این است که در حوزه تخصصی خود به روز باشد. با توجه به برخوردهایی که با سردبیران، مدیران و روزنامه‌نگاران کشورمان داریم، مشاهده می‌کنیم که متأسفانه نسبت به مسائل روز تخصص و آگاهی لازم را ندارند؛ بنابراین زمانی که راجع به تکنیک‌های حرفه‌ای و روش روزنامه‌نگاری صحبت می‌کنیم، دچار غفلت هستند و آنها نمی‌توانند با توجه به شیوه‌های روز روزنامه‌نگاری، خود تقویت کنند و بر کیفیت حرفه‌شان بیفزایند و همین عامل سبب شده است که بسیاری از مطبوعات و رسانه‌های ما شبیه هم شوند؛ آنچه که در رسانه‌های ما منتشر می‌شود، بیشتر شبه خبر هستند و به عبارتی رسانه‌های ما دچار یک نوع شبه روزنامه‌نگاری هستند. 

یکی از ویژگی‌های شبه روزنامه‌نگاری این است که نسبت به مسائل خود آگاه نیستند. متأسفانه شاهد هستیم که روزنامه‌نگاران، خبرنگاران و سردبیران ما در حوزه‌های کاری‌شان تخصص لازم را ندارند. برای مثال اگر در حوزه روابط بین‌الملل فعالیت می‌کنند، به واسطه برخورداری از زبان آن کشور است درحالی که نسبت به مسائل بین‌الملل هیچ اشرافی ندارند. یکی از مشکلات جامعه خبری این است که روزنامه‌نگاران به روز نیستند و براساس نیاز روزشان از این طریق تأمین معاش می‌کنند و کار خبری به معنای واقعی انجام نمی‌دهند.



روزنامه‌نگاران شهروندی را به عنوان روزنامه‌نگار نمی‌شناسم/95 درصد از خبرنگاران، خبرنگاران واقعی نیستند/تحولات منتظر ما نمی‌مانند


* خبرنگار آگاه در مواجهه با سانسورهای خبری چه باید بکند؟

محمدصادق افراسیابی؛ دبیر انجمن سواد رسانه‌ای و مسئولیت اجتماعی:

دو دختر جوان در اصفهان خودکشی می‌کنند، این خبر در رسانه‌ها منتشر می‌شود؛ پلیس می‌گوید چالش نهنگ آبی در اصفهان است. فردا صبح شبکه سه سیما برنامه‌ریزی می‌کند. رادیو خبر تولید می‌کند و سپس پلیس فتا اعلام می‌کند که موضوع خودکشی دو دختر اصفهانی، ربطی به نهنگ آبی ندارد. خبرنگار آگاه باید چه کند؟ خانواده‌ها نگران شده‌اند که فرزندان‌شان در این اثر خودکشی کنند و این موضوع تبدیل به یک مسأله جدی شده است. در این زمان ذهن مخاطب به هم ریخته است، نمی‌داند نهنگ آبی، بازی، چالش، خودکشی و یا چه مسأله‌ایست؟ ابتدا گفته می‌شود، نهنگ آبی، یک بازی رایانه‌ای است که افراد روی موبایل دانلود می‌کند و فردی بازی را مدیریت می‌کند. ابتدا فرد نشان نهنگ آبی را روی بدنش حک می‌کند، سپس خود را مجروح و در نهایت دست به خودکشی می‌زند. این همان روایت فرد در شبکه‌های اجتماعی و کانال‌های تلگرامی است. در ایران عملیات روانی شکل گرفته و نهنگ آبی تبدیل به یک معضل شده است. 

ما نمی‌دانیم که چالشی به نام نهنگ آبی وجود داشته است یا خیر و اگر وجود داشته است، آیا در ایران هم وجود دارد؟ در ایران اتفاقی که افتاد رسانه‌های اجتماعی و شبکه‌های اجتماعی و کانال‌های تلگرام این را برای جذب مخاطبان‌شان منتشر کردند و در نهایت موضوع امروز تبدیل به یک چالش شده است. رسانه قدرتی دارد که می‌تواند چیزی که نیست را بیان کند و برجسته‌سازی انجام دهد. اساتید ارتباطات می‌گویند رسانه نمی‌تواند تعیین کند که چگونه فکر کنید اما می‌تواند تعیین کند که به چه چیزی فکر کنید. اتفاقی که در ایران افتاد خودکشی دو دختر جوان، دو احتمال وجود دارد که هیچ ربطی به چالش نهنگ آبی نداشته است، اما چون رسانه‌های اجتماعی و کانال‌های تلگرام و شبکه‌های اجتماعی موضوع نهنگ آبی را مطرح کردند و افرادی بودند که به لحاظ روحی و روانی بیمار بودند، چالشی در ایران به نام نهنگ آبی شکل گرفت درحالی که هیچ ارتباطی با موضوع نهنگ آبی نداشت. از آنجا که مدیران برخی از کانال‌ها در ایران آگاه نبودند، مسأله نهنگ آبی را به یک چالشی تبدیل کردند و افرادی که به این موضوع فکر نمی‌کردند، فکر کردند. افرادی که سودجو بودند و بیماری روانی داشتند، می‌خواستند آسیبی به جامعه بزنند و از این راه استفاده کردند. امروز مفهوم شهروند خبرنگار به وجود آمده است و هر شهروند می‌تواند خبرنگار باشد و فضای مجازی همه چیز را تغییر داده است. امروز در بازار جهانی پیام هستیم. در این شرایط خبرنگار آگاه تنها این نیست که ما ویژه رسانه‌های جمعی آموزش‌های لازم را دهیم، بلکه هر فرد در جامعه می‌تواند یک خبرنگار باشد. هر چیزی که به اشتراک می‌گذارند، می‌تواند به یک بحران در جامعه تبدیل شود. هر فردی یک خبرنگار است که به تولید خبر و اشتراک‌گذاری محتوا می‌پردازد. در این صورت چاره‌ای جز این نداریم که سواد رسانه‌ای و سواد فضای مجازی را افزایش دهیم. در اردیبهشت‌ماه پیمایشی را در سطح دانشگاه های سطح تهران انجام دادم که بر این اساس 55 درصد دانشجویان اعلام کردند که اخبار و اطلاعات را از تلگرام دریافت می‌کنند درحالی که همان دانشجویان عنوان کردند که صداوسیما و خبرگزاری‌ها و مطبوعات، اخبارشان معتبر است و به دلیل آنکه دسترسی به اخبار فضای مجازی سهل‌الوصول است به آن اخبار روی می‌آورند. چالش نهنگ آبی را  رسانه‌ها درست کرده‌اند و منظور از رسانه‌ها تلگرام و گروه‌ها و کانال‌های تلگرامی است. ما باید مسئولیت‌پذیری اجتماعی را افزایش دهیم. فرد تا پیش از آنکه از صحت و سقم خبر اطلاع یابد، نباید به اشتراک بگذارد. گاهی افراد مطلبی را برای انتشار در گروه‌های خانواده قرار می‌دهند و در نهایت خبر آنقدر منتشر می‌شود که در نهایت شاهد خبر غلطی از آن می‌شویم و همین امر فرصتی برای افراد سودجو ایجاد می‌شود.

روزنامه‌نگاران شهروندی را به عنوان روزنامه‌نگار نمی‌شناسم/95 درصد از خبرنگاران، خبرنگاران واقعی نیستند/تحولات منتظر ما نمی‌مانند


* خبرنگاران در مواجهه با اخبار سانسوری باید چه رفتاری داشته باشند؟

مجید ابهری، آسیب‌شناس اجتماعی:

ما ابتدا باید بگوییم که خبرنگار کیست؟ امروز تمام کشور ایران خبرنگار شده‌اند. هرکسی تلفن همراهی در جیب دارد و از هر حادثه‌ای عکس و فیلم می‌گیرد. موافق نیستم که همه مردم خبرنگار شوند بلکه خبرنگاری باید به صورت یک شغل تخصصی در جامعه باشد و خبرنگار آگاه کسی است که از تخصص‌های لازم برخوردار باشد. کسی که می‌خواهد خبرنگار شود باید ابتدا در حوزه تخصصی‌اش عالم باشد. در کشورمان متأسفانه خبرنگاران دو گروه‌اند. گروه اول کسانی هستند که شغلی پیدا نکرده‌اند و از سر ناچاری به این شغل روی آوردند و گروه دیگر خبرنگارانی هستند که علاقه به حوزه خبر دارند اما از تخصص لازم در این حوزه برخوردار نیستند. برخلاف نظر آقای افراسیابی به عنوان آسیب‌شناس اجتماعی می‌گویم نهنگ آبی وجود دارد. این چه سنت غلطی است که هر خبری را ابتدا تکذیب می‌کنیم و سپس تأییدش می‌کنیم. برای واقعی بودن نهنگ آبی مستنداتی دارم که حتی 50 قسمت از این بازی را ترجمه کرده‌ام. نهنگ آبی یک واقعیت است نباید آن را نفی کنیم. بنده نه اصلاح طلب و نه اصول‌گرا هستم بلکه فرد ولایی‌ام و خط قرمزم مقام معظم رهبری است. هرچیزی که واقعیت باشد می‌گویم و راه درمانش را هم شرح می‌دهم. خبرنگار آگاه کسی نیست که اخبار را از تلگرام کپی کند و در رسانه‌اش نشر دهد. خبرنگار آگاه باید همچون محقق و پژوهشگر به دنبال خبر برود و در نهایت خبر موثقی را در اختیار مخاطبانش قرار دهد. سانسورهایی که در جامعه‌مان صورت می‌گیرد، براساس خط قرمزهاست و این خط قرمزها در همه جای دنیا وجود دارد. رسانه‌های ما هر آنچه که می‌خواهند نشر می‌دهند و با سانسور روبرو نیستند. ما خودمان دچار خودسانسوری شده‌ایم. خبرنگار متعهد و آگاه آن است که به تخصص و رسالت خودش آشنا باشد و شرایط جامعه را بشناسد. ما ملتی هستیم که همه دنیا به ما هجوم آورده‌اند؛ بنابراین باید فرهنگ و شرایط سیاسی جامعه‌مان را بشناسیم و خبر درستی را نشر دهیم.

عباس اسدی؛ استاد ارتباطات:

روزنامه‌نگاران شهروندی را به عنوان روزنامه‌نگار نمی‌شناسم؛ روزنامه نگار شهروند قرار نیست روزنامه نگار باشد بلکه روزنامه‌نگار کسی است که شغلش صرفا روزنامه‌نگاری باشد و همه فکر و ذهنش روزنامه‌نگاری باشد. کسی که صبح‌ها راننده تاکسی است و عصرها به خبرنگاری می‌پردازد، در ردیف خبرنگار جای نمی‌گیرد. روزنامه‌نگارانی که می‌آیند از شبکه‌های اجتماعی مطالب را کپی می‌کنند، خبرنگار نیستند. در کشورمان 95 درصد خبرنگار به معنای واقعی نداریم زیرا کپی‌پیست‌کار هستند و حتی می‌توانم بگویم سارقان ادبی هستند، در کشورمان به دلیل آنکه روزنامه‌نگار به معنای واقعی نداریم، رسانه‌های‌مان شبیه هم هستند و آنچه که منتشر می‌کنند شبه خبرند. روزنامه‌نگاران‌مان شبه روزنامه‌نگارند. روزنامه‌نگار کسی است که از پشت میزش بلند شود و در حوزه تخصصی‌اش تحقیق کند؛ مصاحبه کند و گزارش بگیرد، خبر تهیه کند و نشر دهد. بیست و سه سال نمایشگاه مطبوعات برگزار کردیم اما هنوز نتوانسته‌ایم حرفه‌ای بودن خودمان را تثبیت کنیم و این یک درد است؛ اگر روزنامه‌نگار به معنای واقعی داشتیم، امروز تیراژ مطبوعات دوهزار تا نبود و از این تعداد روزنامه‌های برگشتی داریم. امروز کار به جایی رسیده است که هیچ فردی حاضر نیست بهایی برای خرید روزنامه، کتاب و کالای فرهنگی، مبلغی دریافت کند. این مشکلات را باید بشنویم و مرتفع کنیم نه آنکه مشکلات را تکذیب کنیم. واقعیت‌ها را باید فریاد بزنیم.


روزنامه‌نگاران شهروندی را به عنوان روزنامه‌نگار نمی‌شناسم/95 درصد از خبرنگاران، خبرنگاران واقعی نیستند/تحولات منتظر ما نمی‌مانند


محمدصادق افراسیابی، دبیر انجمن سواد رسانه‌ای و مسئولیت اجتماعی:

وقتی بر اساس نتایج پژوهش‌ها 55 درصد از دانشجویان اخبار و اطلاعات را از تلگرام و شبکه‌های اجتماعی دریافت می‌کنند؛ پس الان در نمایشگاه مطبوعات چرا باید به دنبال مخاطب باشیم؟ اگر نمایشگاه مطبوعات هر سال نسبت به سال گذشته کم رونق شده است؛ چرا نباید فکری برای آن بکنیم. تا زمانی که به دنبال مخاطبان‌مان در شبکه‌های اجتماعی نباشیم این مشکل‌مان حل نخواهد کرد. ما نباید چشم‌مان به واقعیت‌ ببندیم چراکه مخاطبان‌مان امروز در تلگرام است. واقعیت این است که اخبار در تلگرام اشتراک‌گذاری می‌شود. ما باید بپذیریم که فضا تغییر کرده و فضای مجازی امروز فضای دوم شکل گرفته است. جامعه در فضای دوم زندگی می‌کند و سبک زندگی تغییر کرده است. ما برای جامعه و افزایش سواد رسانه‌ای جامعه برنامه‌ریزی نمی‌کنیم شهروند خبرنگار کار خود را انجام می‌دهد و به تولید محتوا و اشتراک گذاری می‌پردازد و منتظر دستور ما نمی‌ماند. ما یک راه بیشتر نداریم جز آنکه سواد رسانه‌ای افراد را افزایش دهیم و کاربر باید خودش دروازه خبری کند و خودش تصمیم می‌گیرد که چه مطلبی به اشترک بگذارد. ما باید سواد رسانه‌ای جامعه را افزایش دهیم تا قدرت دروازه‌بانی خبر جامعه افزایش یابد. در قرآن آمده است و خداوند در قرآن فرموده است که هر آنچه که به دست‌مان می‌رسد باید خودمان تحقیق کنیم. اگر میان دو مؤمن اختلاف نظری وجود داشت باید هر دو را بپذیریم اما مشروط بر انکه مستندات‌شان را ملاحظه کنیم و بدون مستندات چیزی را باور نکنیم. اگر امروز آقای ابهری عنوان می‌کنند که نهنگ آبی وجود دارد، باید مستندات‌شان را در همین نشست ارائه دهند تا ما باور کنیم.

محید ابهری، آسیب‌شناس اجتماعی:

أَشـْهـَدُ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَحـْدَهُ لَا شـَرِيـكَ لَهُ وَ أَشـْهـَدُ أَنَّ مـُحـَمَّداً عَبْدُهُ وَ رَسُولُهُ؛ بنده نه فاسق و نه کافر هستم و شهادت می‌دهم.

محمدصادق افراسیابی، دبیر انجمن سواد رسانه‌ای و مسئولیت اجتماعی:

همین الان آقای ابهری صحبت‌هایم را تحریف کردند. بنده توهین نکرد و گفتم بین دو مؤمن اگر اختلاف نظر وجود دارد، برای پذیرش صحبت‌های‌شان باید مستندات‌شان را مشاهده کنم و براساس مستندات‌شان بپذیرم.

مجید ابهری، آسیب‌شناس اجتماعی:

آقای افراسیابی چرا سفسطه می‌کنید. شما عین آیه قرآن را آوردید؛ سوره حجرات آیه 6(يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا إِن جَاءكُمْ فَاسِقٌ بِنَبَأٍ فَتَبَيَّنُوا)؛ اى كسانى كه ايمان آورده‏‌ايد، اگر فاسقى برايتان خبرى آورد، نيك وارسى كنيد).


روزنامه‌نگاران شهروندی را به عنوان روزنامه‌نگار نمی‌شناسم/95 درصد از خبرنگاران، خبرنگاران واقعی نیستند/تحولات منتظر ما نمی‌مانند


محمدصادق افراسیابی؛ دبیر انجمن سواد رسانه‌ای و مسئولیت اجتماعی:

البته آقای دکتر ابهری، تا اسم فاسق را آوردند، حاضران شاهد هستند که جمله‌ام را اصلاح کردم و عنوان مؤمن را آوردم. قصد توهین نداشته‌ام.

مجید ابهری؛ آسیب‌شناس اجتماعی:

امروز اگر اخبار روزنامه‌ها را مشاهده کنیم متوجه می‌شویم که اکثریت اخبار درباره تجاوز، حوادث، تصادف و غیره است. مردم ما برای چند دلیل روزنامه می‌خرند یا برای تسلیت و آگهی و فوت، یا برای استخدام و نیازمندی‌ها و یا برای حل جدول و سبزی پاک کردن. امروز باید به سمت فضای مجازی برویم. مقام معظم رهبری به مهندسی فرهنگی اشاره کردند. دشمن با همان ابزاری که به ما حمله می‌کند ما هم باید با همان ابزار پیش برویم. بنیاد ملی بازی‌های رایانه‌ای باید آمار دهد که با اعتباراتی که گرفته چه اندازه بازی جذاب برای گیمرها تولید کرده است. خط قرمزهای جامعه ما دو نوع خط قرمز است؛ خط قرمزهایی که خودمان برای خودمان درست کرده‌ایم و خط قرمزهایی که شبیه خط قرمزهای دنیاست که منظور همان مسائل امنیتی و غیره است. خبرنگاران آگاه باید خط قرمزها را بشناسد. 30 تا 40 درصد از خبرنگاران‌مان تحصیلات خبرنگاری دارند اما در رشته خودشان نیستند چون در این حوزه پولی وجود ندارد. 44 میلیون ایرانی عضو تلگرام هستند وتلگرام اعلام کرده است که ایرانیان برای حضورشان در این شبکه رکوردار هستند. ما باید از رسانه‌های مکتوب به این سمت گام برداریم. امروزه کمتر کسی روزنامه می‌خواند. باید خبرنگاران را مجهز به علوم رسمی و علوم روز کنیم و به فضای مجازی کوچ کنیم.

عباس اسدی؛ استاد ارتباطات

یکی از مشکلاتی که در دانشگاه‌ها داریم، منابعی است که تدریس می‌شود و این منابع دیگر قدیمی و به اصطلاح برای عهد بوق است. این منابع وحی منزل نیست باید از گذشته‌های دور خارج شویم و با عینک جدید دنیا را بببینم. دانش‌مان باید به روز باشد. گاهی زمانی که از سانسور صحبت می‌کنیم تصور بر این است که جکومت‌ها و دولت‌ها سانسور را اعلام می‌کنند، درحالی که بخشی از سانسور از سوی دولت‌ها عامدان سانسور می‌شوند و بخشی دیگر هم از سوی صاحبان سرمایه است. سانسور این نیست که فقط گفته شود که  مطلبی را چاپ نکنیم، بلکه به شکل‌های مختلف است که می‌توان به عدم درج مطلب اشاره کنیم و یا اینکه دستور چاپ دهند اما با تحریف و گاهی هم دستور چاپ مطلب را دهند با انتشار نقص و نواقص.

افراسیابی، دبیر انجمن سواد رسانه‌ای و مسئولیت اجتماعی:

نقطه اشتراک بنده با دکتر ابهری این است که اگر دشمن از فضای مجازی استفاده می‌کند و به سرمایه‌گذاری در این حوزه می‌پردازد ما هم باید به این سمت پیش برویم.اختلاف نظرهایی میان‌مان بود اما همه آن مقدمه بود و جناب ابهری با این یک جمله همه صحبت‌هایم را جمع‌بندی کردند. ما باید در فضای مجازی سرمایه‌گذاری کنیم و اگر خبرگزاری ایکنا و دیگر خبرگزاری‌ها خودشان را بازتولید نکنند، این خبرگزاری و مطبوعات به تاریخ خواهد پیوست چراکه ما رو به سرعت هستیم و باید تحولات را درک کنیم و تحولات منتظر ما نمی‌ماند. ما در دوره‌ای به مردم گفتیم که از شبکه‌های اجتماعی استفاده نکنند؟ آیا این اتفاق افتاد. مردم کار خودشان را می‌کنند. ما دو راه بیشتر نداریم یا اینکه مردم را درک کنیم و یا نکنیم. راه علمی و درست این است که مردم چطور حرکت کنند. پیامبران‌مان با هر قوم به زبان همان قوم صحبت و ارشاد کردند. باید با مردم متناسب با زبان مردم و رفتارشان صحبت کنیم تا جامعه اصلاح شود وگرنه جامعه اصلاح نمی‌شود. جامعه مسیرخود را می‌رود. ما تنها یک راه داریم و آن این است که با ادبیات و زبان جامعه و واقعیت‌های جامعه مشاهده کنیم و  سیاست‌های خودمان را درست کنیم.


روزنامه‌نگاران شهروندی را به عنوان روزنامه‌نگار نمی‌شناسم/95 درصد از خبرنگاران، خبرنگاران واقعی نیستند/تحولات منتظر ما نمی‌مانند


مجید ابهری، آسیب‌شناس اجتماعی: 

ما تا زمانی که برای دردهای خودمان در بیرون از جامعه و با ارزش‌های‌مان دنبال نسخه بگردیم، هر روز مرض جدیدی به امراض‌مان اضافه می‌شود؛ درحالی که هم مکتب ما غنی است و هم جوان دانشمند و فرهیخته در کشور داریم. امروزه جوانان ما توانمندند و توانایی هرکاری دارند. ما باید به جوانان‌مان بها دهیم و قبول‌شان کنیم تا به خودباوری برسند، در این زمان می‌توانیم در فضای مجازی بهترین و قوی ترین رسانه‌ها را دنبال کنیم. شبکه‌های ماهواره‌ای این کار را می‌کنند و شهروند خبرنگار درست کردند و افراد از زشتی‌های ایران و صحنه‌های سیاه جامعه ما فیلم و عکس می‌فرستند و برای آنسوی مرزها ارسال می‌کنند. رسانه‌ها بیایند سیاست‌ و استراتژی‌شان را عوض کنند و فضای مجازی را بیشتر مورد تاخت و تاز قرار دهند. ابزارهای انتخاب شده توسط دشمن را شناسایی کنند که این همان مهندسی فرهنگی است.

استراتژی سایبری آمریکا علیه ایران

استراتژی سایبری آمریکا علیه ایران

به گزارش وبلاگ نویسی شمیم بلاگ به نقل از خبرنگار مهر، سردار غلامرضا جلالی در همایش نکوداشت هفته پدافند غیرعامل در وزارت ارتباطات روندهای موجود در فضای سایبری و استراتژی آمریکا علیه ایران در این فضا را تشریح کرد و گفت: امروز وقتی مدل های استراتژی های آمریکا را که از سوی دونالد ترامپ مطرح شده بررسی می کنیم می بینیم که یکی از استراتژی های مهم دیپلماسی عمومی در شبکه های اجتماعی است.

وی با بیان ای+نکه این مقوله با عنوان اینترنت بر مردم IOP شناخته می شود گفت: به هم پیوستگی مردم در فضای مجازی آسیب ها و تهدیدهایی را از جمله ارزیابی مردم، قابلیت سنجش نظر، مدیریت افکار عمومی، جریان سازی امنیت سیاسی و براندازی را به همراه خواهد داشت.

جلالی گفت:در مدل استراتژی که دونالد ترامپ دنبال می کند بازی با افکار عمومی و جریان سازی افکار عمومی یکی از ابزارهاست تا ملت علیه دولت خودشان قیام کنند.

رئیس سازمان پدافند غیرعامل گفت: در این استراتژی شبکه های اجتماعی به عنوان یک راهکار دیده شده اند و به راحتی می توانند بر افکار عمومی مدیریت کرده و تاثیرگذار واقع شوند.

وی با اشاره به سخنان دونالد ترامپ در حوزه سایبری گفت: اگرچه وی در این باره مبهم سخن می گوید اما مفهوم این سخنان و استراتژی به کار گرفته شده حمله و تهدید سایبری است به همین دلیل ما نیز باید برای دفاع آماده باشیم.

جلالی تصریح کرد: به رغم برنامه ریزی حمله به زیرساخت های حیاتی کشور و حتی کاشت ایمپلنت برای تخریب زیرساخت ها اما آمریکا، ایران را به عنوان مهاجم سایبری معرفی می کند.

رئیس سازمان پدافند غیرعامل با انتقاد از اینکه بدون تنظیم مقررات و قانون از تکنولوژی های وارداتی استفاده می کنیم، گفت: قابلیت مدیریت در این ابزارها برای ما فراهم نیست و این یک تهدید است چرا که امروزه موضوع انتقال داده ها و فناوری های مختلف از فرضیه به واقعیت نزدیک شده و ما در مدل استفاده از این فناوری ها نقشی نداریم.

وی با اشاره به استقرار ویروس های بیولوژیک در فضای سایبری افزود: به دلیل این ترکیب های فناورانه، ارتش نظامی سایبری در دنیا در حال شکل گیری است و ما نیز باید در این زمینه اقدامات لازم را انجام دهیم.

جلالی با تاکید بر اینکه باید الزامات خاص در حوزه پدافند سایبری در شبکه ملی اطلاعات تعریف شود، اضافه کرد: نیازمند تعریف قلمرو ملی سایبری در قالب شبکه ملی اطلاعات هستیم تا بتوانیم مرزهای سایبری کشور را لایه بندی و حیطه بندی امنیتی کرده و مشخص کنیم.

رئیس سازمان پدافند غیرعامل با اشاره به اینکه در تمام حوزه هایی که وابستگی خارجی داریم تحریم ها روز به روز بیشتر می شوند، گفت: امکان حفاظت از بیگ دیتا در شبکه های اجتماعی داخل کشور باید فراهم شود.

پایه تمدن، فرهنگ است/علوم انسانی؛ مغزافزار تمدن سازی

پایه تمدن، فرهنگ است/علوم انسانی؛ مغزافزار تمدن سازی

به گزارش وبلاگ نویسی شمیم بلاگ به نقل از خبرگزاری مهر، قسمت چهارم از برنامه همراه با خرد با حضور حجت الاسلام والمسلمین عبدالحمید واسطی استادیار پژوهشگاه فرهنگ و اندیشه اسلامی و فرزاد جهان بین عضو هیئت علمی دانشگاه شاهد با موضوع تمدن اسلامی دوشنبه هشتم آبان ماه پخش شد.

در ابتدای این برنامه واسطی در تعریف تمدن و مولفه های آن گفت: تمدن شبکه به هم پیوسته از سیستم های کلانی است که رفتارها و فعالیت های انسان را در مقیاس فردی و جمعی تنظیم می کند به طوریکه پاسخ کارآمد به تمام لایه های هرم نیازها ارائه دارد. این تعریف دارای چهار مولفه است.

وی افزود: در مولفه اول  باید شبکه ای از سیستم های کلان شکل بگیرد. معمولا در کتاب های تاریخی تمدنی و جامعه شناسی سیستم های کلان اقتصادی شامل اجتماعی، فرهنگی و سیاسی می شوند که نیاز به نقشه دارند و باید احصا شوند. اما در بررسی های انجام گرفته حداقل کلان سیستم های مورد نیاز برای تمدن، ۵۰ کلان سیستم هستند که هر کدام زیرسیستم هایی دارند. مثلا در سیستم های زیرساختی مدل حکومت، سیستم سیاسی و آمایش سرزمین و جمعیت و شهرسازی و ..داریم. 

وی بیان کرد: کلان سیستم ها به سوی تشکیل تمدن حرکت می کنند و حداقل شامل ۵۰ کلان سیستم می شوند. فردی که درباره تمدن شرقی یا غربی، قدیم یا جدید و .. صحبت کند، باید تکلیف ۵۰ کلان سیستم را روشن کند. یعنی بگوید تمدن از چه کلان سیستم هایی تشکیل می شود و مدل و آمایش سرزمین، نظام حقوقی و … را بیان کند.

واسطی اضافه کرد: در مولفه دوم، این شبکه ساختاری را تولید می کند که فعالیت های انسان را در مقیاس فردی و جمعی تنظیم می کند. این ایده به زبان مباحث علوم انسانی ساختار گراست. در دوگانه ساختار و عامل، ساختار را در مباحث تمدنی اولویت قرار می دهند. زیرا جریان اراده انسانی به بهینه سازی و تنظیم برای خروجی مطلوب حرکت می کند.

استادیار پژوهشگاه فرهنگ و اندیشه اسلامی اضافه کرد: مولفه سوم در موضوع تمدن اصلی است که باید به تمام سطوح نیازهای انسان پاسخ بدهد. همواره سطوح نیازهای انسان هرم مازلو را به نظر می آورد اما  در فضای معارف اسلامی بر اساس گزاره های دین مدل نیازها پردازش شده است. تمدن باید تمام نیازهای زیستی ارتباط انسانی و متعالی را بتواند پاسخگو باشد. اینها نیازهای مشترک انسانی هستند.

وی با بیان اینکه در فضای تمدنی خصلت کارآمدی از مولفه های پیشران است، گفت: کارآمدی یعنی نسبت هزینه منفعت ها در فضای رقابت باید مثبت باشد یعنی نسبت به رقیب دسترسی و پایداری و کیفیت برتر را داشته باشد. اگر شبکه کلان سیستم ها شکل گرفت و اراده انسان ها در آن جاری شد و اراده به سمت بهینه سازی توسط فرآیندهای سیستم ها حرکت کرد و فرآیندها تمام سطوح و لایه های نیاز انسان ر ا پوشش دادند و نسبت به سیستم های رقیب دارای کارآمدی بودند، می توان گفت تمدن نوین مطلوب شکل گرفته است.

جهان بین درباره تعریف تمدن و اینکه در مسیر تمدن نوین اسلامی نیاز ما به علوم انسانی و اجتماعی چه جایگاهی دارد؟ گفت: معنای اولیه از تمدن حضاره است که در مقابل سفر قرار می گیرد. در تعریف تمدن به یکجانشینی کسانی که کوچ نشین بودند، اشاره می شود. اما معنای تمدن امروز به این سادگی نیست. تمدن بالاترین صورت بندی زندگی اجتماعی بشر است که این صورت بندی عینیت دارد و قلمرو جغرافیای وسیعی را دربرمی گیرد.

وی ادامه داد: حضور تمدنی فضایی را اشغال نکرده بلکه اقتدار لازم را دارد و افرادی که در جاهای مختلف هستند خواسته یا ناخواسته خود را با آن جامعه مقتدر تطبیق می دهند. هر تمدنی مهد و مرز دارد. مهد هر تمدن می تواند یک یا چند کشور باشد اما مرز آن می تواند گسترده باشد.

جهان بین درباره جایگاه علوم انسانی و اجتماعی اسلامی برای تاسیس تمدن نوین اسلامی گفت: تفاوت تمدن ها در عینیت یافتگی خود را آشکار می کند. ما دارای مبانی نظری در مبانی هنجارشناختی هستیم که پرسش های مهم و پایداری هستند و باید بشر به آنها پاسخ دهد. بر اساس مبانی هنجارشناختی نظام های نظری و عملی شکل می گیرد و بر اساس نظام ها نهادها و سیستم ها را می سازیم. اینکه نظام اقتصادی و سیاسی ما چگونه باید باشد در نوع مبانی مشخص می شود.

جهان بین گفت: پایه تمدن فرهنگ است و چیزی که تمدن ها را از هم جدا می کند تفاوت های فرهنگی است. عینیت در تمدن محصول نظام نظری و عملی است. هر مبانی نظام های خاص خود را به دنبال می آورد و هر نظامی هم نهادها و سیستم های خود را به همراه دارد. البته ما میان علوم مرز نمی کشیم و سایر علوم  را دریافت می کنیم و بر اساس فهم خود  و منابع آنها را نقد و نوآوری می کنیم.

واسطی در پاسخ به این پرسش که با توجه به بحران نظری و کارآمدی علوم انسانی و اجتماعی اخیر، در مسیر تمدن نوین اسلامی با چه چالش های نظری و عملی روبرو هستیم؟ گفت: اگر تعریف تمدن شبکه سیستم های به هم پیوسته تنظیم کننده فعالیت های فردی و جمعی بشر باشد بطوریکه پاسخ کارآمد به کلیه لایه های نیاز انسانی بدهد و اگر تعریف علوم انسانی بعد از تعاریف مختلف و بررسی آنها علوم انسانی دانش تنظیم کننده فعالیت های انسانی باشد، آنگاه علوم انسانی جوهره اصلی تمدن سازی را به عهده گرفته است.

وی افزود: مغزافزار تمدن سازی علوم انسانی است. شکل تمدن تابعی از نظریات علوم انسانی است به شرطی که امتداد پیدا کنند و به ساختارها و فرآیندهای تغییردهنده تبدیل شوند. از این جا می توان به بحران در علوم انسانی رسید. نقطه اصلی ناکارآمدی نسبی علوم انسانی چه در دنیای مدرن و چه درجامعه اسلامی، غلبه فضای تاریخی و معرفتی بر فضای علوم انسانی است. 

واسطی تصریح کرد: اگر علوم انسانی بخواهد به سمت کارآمدی و ساخت و ساز حرکت کند، امتداد نظریه ها در ساختن سازه های تمدنی و فرآیندهای این سیستم ها باید آشکار شود. نظریه در هر علم علوم انسانی باید در ستون راست جدول قرار بگیرد و در ستون چپ اثرگذاری نظریه در چه راهبردی از برنامه کلان پیشرفت و توسعه جامعه مطرح شود و اینکه چه ماده برنامه ای بر اساس این نظریه پیشنهاد می شود؟

وی تصریح کرد: اگر مباحث صرفا در فضای تاریخ و تاریخی علوم انسانی و اجتماعی و تمدنی و فضای مفهومی نظریه قرار بگیرد نمی توانیم مدیریت را به معنای تنظیم فعالیت ها برای بهینه سازی در فعالیت های انسانی در عرصه عینی و عملی ببینیم.

جهان بین در ادامه با اشاره به وجود سه امپراطوری بزرگ صفویه، عثمانی و گورکانی در هند و انحطاط تمدن اسلامی، گفت: با وجود حکمرانی گسترده و قدرتمند، تمدن پیشرو نمی تواند ایجاد شود. پایه تمدن پایه فرهنگی است.

وی در جواب سوال مجری که آیا علم را در داخل فرهنگ قرار می دهید؟ گفت: خیر اما اینکه چه علمی باید اهمیت داشته باشد و یا کدام علمی اهمیت نداشته باشد، تابع فرهنگ است. مثلا یکی از دلایل افول تمدن اسلامی در گذشته جابه جایی مدل عقلانیت است. در مدل عقلانیت سینوی تجربه و علوم طبیعی دارای جایگاه مهمی است اما در مدل عقلانیت غزالی علم فقط علوم شرعی تلقی می شده است.

وی افزود: مهم ترین پایه در هر تمدنی پایه فرهنگی است اگر این پایه قوی بود سنت علمی را جهت دهی می کند. قوی بودن فرهنگ لزوما به معنای خوب یا بد بودن نیست ممکن است جهت فرهنگی را قبول نداشته باشیم اما آن فرهنگ قدرت لازم برای زایش را  داشته باشد. اگر فرهنگ پیشرو باشد می تواند مقدمات عینیت بخشی و ایجاد تمدن را فراهم کند.

واسطی در جواب این پرسش که رخوت و ضعف در حوزه تولید علوم انسانی و اجتماعی و تمدن سازی اسلامی را شاهد هستیم. این رخوت و سستی چه عواقبی را می تواند به بار بیاورد و چه پیشنهاداتی برای رفع این معضل می توان ارائه داد؟ گفت: افرادی در فضای تمدنی حرکت رو به جلو خواهند داشت که مهارت کلان نگری داشته باشند. اگر فضای علوم انسانی به سمت فضاهای معرفتی، تفسیری و مفهومی برود و بر آحاد انسانی تاثیر بگذارد، تحقیقات به سمت خردنگری سوق داده می شد.

وی افزود: این خردنگری و تحقیقات مانند کشف رابطه بین  xو y که جزء تلقی می شوند، تخصصی دانسته شد و سبب گردید میزان مهارت دانشمندان علوم انسانی در غلبه از کلان نگری کم شود. مقیاس تحقیقات تمدنی، کلان است و اگر به آن سمت بخواهیم حرکت کنیم چند کار باید انجام شود. اول تقویت مهارت کلان نگری، تقویت دیدهای آینده پژوهانه به جای آنکه فقط دیدهای تاریخی پیگیری شود و دید طراحی راهبردها و استراتژی ها.

واسطی اضافه کرد: مقیاس تمدنی موضوعی استراتژیک است یعنی جهت بهینه در کلان سیستم بشری را تعیین می کند. استراتژی ها تعیین فرآیند بهینه در سیستم هستند و اگر تمدن ابرسیستم بشری باشد کسی می تواند بر فرآیندهای تمدنی کار کند که طراحی استراتژی را لمس کرده باشد. اگر این کارها شکل بگیرد امید است که حرکت معرفی تاریخی و مفهومی علوم انسانی به سمت تولید محصولات عینی شبیه سازی واقعیت های بهینه حرکت کند و بتواند موارد بهینه برای فرآیندهای لازم ۵۰ کلان سیستم تمدنی را ارائه دهد.

جهان بین برای عبور از رخوت و سستی در حوزه تولید علوم انسانی و اجتماعی و تمدن سازی اسلامی گفت: در بحث ازتمدن به جای موضوع بیشتر رویکرد مطرح است و باید از بینش تمدنی حرف بزنیم. اینطور نیست که عده ای تصمیم بگیرند تمدن را بسازند. در مسیر تمدن مسائل مختلفی وجود دارد که باید مدیریت شود لذا اجمالا مسیر را می دانیم. ایجاد تمدن مساله ای بین نسلی است و ۲۰۰ یا ۳۰۰ سال زمان می برد. تمدن اسلامی از مدینه النبی کلید می خورد و اوج آن را در قرن ۴ و ۵ هجری قمری شاهد هستیم. این تمدن دارای فرود و صعود بود.

وی یادآور شد:ما باید دارای نگاه تمدنی باشیم تا جامعه کوتاه مدتی نداشته باشیم اما نگاه ما کوتاه مدت است و از این نوع نگاه زیان می بینیم. نمونه آن هم در قانونگذاری است که از میزان تبصره هایی که مواد قانونی دارند و تغییرات آن می توان به این مطلب رسید.

جهان بین بیان کرد: من معتقد نیستم که رخوت و سستی در تولید علوم انسانی و اجتماعی و تمدن سازی اسلامی وجود دارد. اما معتقدم بحران در حرکت ماست زیرا بین نظریه ها و شرایط سیاسی و اجتماعی و فرهنگی رابطه وجود دارد. تا زمانی که پرسش و مسائل و چالش مطرح نشود، پاسخ هم تولید نمی شود.

این نویسنده ادامه داد: تمدن با ابلاغ و دستور ایجاد نمی شود. جامعه دانشگاهی دیر یا زود به این نتیجه می رسند و چالش ها صورت می گیرد. جریانی که حرف قوی تر دارد به مرور زمان گفتمان خود را سیطره خواهد داد. در نگاه کلان جامعه در حال حرکت، جامعه با چالش است و چالش لازمه جامعه زنده است. من احساس می کنم این چالش ها جامعه را به سوی اهدافی که وجود دارد، هدایت می کنند.

واسطی با اشاره به تدوین آکادمیک آرمان شهرها به عنوان پیشنهاد درراستای ایجاد تمدن اسلامی گفت: اگر علوم انسانی به سمت تمدن سازی حرکت کند و اگر قرار باشد در فضای مفهومی و نظری و تاریخ ومعرفتی باقی نماند چگونه می تواند آثار خود را درصحنه فرآیندهای بهینه در آرمان شهرها برساند؟ آرمان شهرها رویاپردازی نیستند. من ۵۰ آرمان شهر را می شناسم که ۴۷ عدد آنها برای دنیای غرب و سه آرمان شهر برای دنیای اسلامی است.

وی بیان کرد: پیشنهاد می کنم دیدگاه های اقتصادی جامعه شناسانه حقوقی سیاسی و مدیریت در پایلوت عملیاتی در قالب آرمان شهر به صورت آکادمیک طراحی و منتشر می شود. بطوریکه هر نظریه ای که داده می شود خروجی آن چه سازه و فرآیندی خواهد بود.  تا با مطالعه تطبیقی این نظریات و محصولات عینی به سوی تمدن سازی حرکت کرد.

جهان بین هم در پایان سخنانش گفت: در آینده پژوهی بحثی را با نام پس نگری داریم که با آینده مطلوب شروع می شود و بیان می کند برای رسیدن به آن چگونه باید مدیریت کرد. داشتن نگاه تمدنی و نگاه بلند داشتن به معنای ندیدن ضعف های اکنون و یا گذر از آنها نیست، بلکه بحث اینجاست که چگونه می توان چالش ها را مدیریت کرد که بتوان به سوی مطلوب حرکت کرد و موضع انفعالی نداشت.

فیلم هجوم مردم به مقبره کوروش، واقعی یا جعلی؟

فیلم هجوم مردم به مقبره کوروش، واقعی یا جعلی؟

خبرگزاری ایلنا در خبری نوشت: انتشار فیلمی از هجوم مردم به مقبره کوروش، نگرانی زیادی در میان دوستداران میراث‌فرهنگی ایجاد کرده است. برخی مسئولان می گویند این فیلم‌ها مربوط به سال‌های گذشته است، اما هنوز این پاسخ به نگرانی‌ها پایان نداده است.

فیلم‌های کوتاهی در شبکه‌های اجتماعی دست به دست شد که نشان می‌دهد مردم برای دیدن آرامگاه کوروش دورتادور حصارهایی فلزی که در چند روز اخیر دور از مقبره کوروش نصب شده‌اند، تجمع کرده و اشخاصی با کاورهای مخصوص حراست از بنا، اجازه نمی‌دهند مردم به آرامگاه نزدیک شوند. فیلم هجوم به مقبره کوروش، واقعی یا جعلی؟ 
در این فیلم کوتاه اینطور دیده می‌شود که مردم ناگهان حصارهای میله‌ای را می‌اندازند و به سمت مقبره می‌دوند. اینطور که معلوم است آن‌ها حتی از حفاظ شیشه‌ای مقبره هم رد می‌شوند و به خود بنا می‌رسند. از آن‌جا که حتی دست زدن به سنگ چندهزارساله این بنا نیز قدغن است و احتمالا به آن آسیب خواهد زد، حالا انتشار این فیلم در صورت واقعیت داشتن؛ نگرانی‌های زیادی درخصوص آسیب رسیدن به مقبره کوروش را ایجاد کرده است.

مسعود رضایی‌منفرد (مدیر پایگاه میراث جهانی تخت‌جمشید) درباره این فیلم می‌گوید: «اصلا چنین چیزی نیست. فیلمی که در شبکه‌های اجتماعی پخش شده مربوط به سال‌های گذشته بوده است.» این در حالی است که سال گذشته چنین حصارهایی اطراف محوطه مقبره نبوده و فرضیه آرشیوی بودن این فیلم غیرمحتمل به نظر می‌رسد.

از رضایی‌منفرد توضیح بیشتری در این زمینه می‌خواهیم که ادامه می‌دهد: اصلا مشکلی در محوطه پاسارگاد و مقبره کوروش پیش نیامده بود.

مسئول ارتباط با رسانه سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری نیز از پاسخ‌گویی در این زمینه خودداری کرد و گفت؛ سازمان میراث فرهنگی در این زمینه صحبت خاصی نداشته و درباره شکسته شدن حصارهای فلزی اطراف مقبره کوروش اطلاعی ندارد.

مردم در رسانه‌ها فراموش شده‌اند

به گزارش وبلاگ نویسی شمیم بلاگ به نقل از ایسنا، مینو بدیعی که در نشست انجمن پیشکسوتان مطبوعات درباره سرنوشت مطبوعات در جدال با شبکه‌های اجتماعی سخن می‌گفت، با اشاره به وضعیت امروز رسانه‌ها گفت: خبرنگاران باید از تحریریه‌ها بیرون بیایند و خبر تهیه کنند. اگر همه دنبال خبر باشند دیگر نیازی به حرف‌های مسؤولان نیست. ما در گذشته از حرف مردم و بر اساس دیده‌های خودمان گزارش تهیه می‌کردیم.

این روزنامه‌نگار قدیمی که تجربه ۲۲ سال گزارش‌نویسی دارد، ضمن ارائه تاریخچه‌ای از پیدایش اینترنت و همچنین تاریخ مطبوعات در جهان و ایران بیان کرد: به هیچ وجه شبکه‌های اجتماعی با مطبوعات که مادر رسانه‌های جهان محسوب می‌شود قابل مقایسه نیستند. فکر می‌کنم شبکه‌های اجتماعی از هیچ لحاظی قدرت برابری با رسانه‌های رسمی را ندارند. این مطبوعات هستند که باید برای شبکه‌های اجتماعی خوراک تهیه کنند نه اینکه رسانه‌های رسمی ما از شبکه‌های اجتماعی سوژه بگیرند. در سال‌های گذشته گزارش‌هایی همچون موضوع گورخوابی روزنامه شهروند برای شبکه‌های اجتماعی خوراک تهیه کردند.

بدیعی یکی از ویژگی‌های مثبت شبکه‌های اجتماعی را فعالیت رودرروی مخاطبان و تولیدکنندگان محتوا برشمرد و اظهار کرد: در شبکه‌های اجتماعی کاربران یا همان تولیدکنندگان روبروی مخاطبان قرار می‌گیرند. البته رسانه‌ها نیز می‌توانند این ویژگی را داشته باشند. مطبوعات و رسانه‌ها می‌توانند بخش‌هایی را فقط به مخاطبان اختصاص دهند و نظرات آن‌ها را مستقیم منعکس کنند. به هر حال باید به این نکته توجه کرد که اولین کار مطبوعات و رسانه‌ها پاسخگویی به نیازهای خبری مردم است. اگر رسانه‌ها بتوانند به این نیاز مخاطبان پاسخ بدهند دیگر مردم انقدر در شبکه‌های اجتماعی حضور نخواهند داشت.

او همچنین با اشاره به پدیده شهروندخبرنگار خاطرنشان کرد: این پدیده شهروندخبرنگار به این شکلی که امروز وجود دارد اصلا معنی ندارد. باید به شهروندخبرنگاران سبک‌ها، عناصر و ارزش‌های خبری آموزش داده شود تا دیگر این گزارش‌های سطحی که در آن اصول روزنامه‌نگاری رعایت نمی‌شوند، منتشر نشوند. ما امروز در شبکه‌های اجتماعی با تصاویر نامناسبی مواجه می‌شویم که از نظر اخلاقی با اصول روزنامه‌نگاری منطبق نیستند. فکر می‌کنم شبکه‌های اجتماعی در عرصه گزارش‌نویسی حرفه‌ای و اطلاع‌رسانی درست حرفی برای گفتن ندارند.

این روزنامه‌نگار، مطبوعات را محصول عصر خرد دانست و یادآور شد: مطبوعات ابزار آگاهی هستند و با وجود اینکه شبکه‌های اجتماعی نقش زیادی در همبستگی و پیشبرد اهداف اجتماعی ایفا می‌کنند اما بیشتر ابزار ناآگاهی محسوب می‌شوند و جنبه فانتزی آن‌ها نمود بیشتری دارد.

انتهای پیام

اگر بر رسانه‌ها امیر نشویم، زیر دستشان اسیر می‌شویم

اگر بر رسانه‌ها امیر نشویم، زیر دستشان اسیر می‌شویم

به گزارش وبلاگ نویسی شمیم بلاگ به نقل از خبرگزاری مهر، در بررسی علایق جوان امروزی، علاقه به فضای مجازی و بالتبع شبکه‌های اجتماعی انکارناپذیر است! حال آنچه در شبکه‌های اجتماعی بیش از همه خودنمایی می‌کند، شهوت لایک کردن و فوروارد کردن، بدون تأمل در متن و محتوای آن است.بر این اساس در گروه مطالعات فرهنگی و اجتماعی مرکز پژوهش‌های جوان وابسته به پژوهشگاه فرهنگ و اندیشه اسلامی پیشنهاد شد در یک دفتر به مخاطب، مهارت درک، تفسیر و تحلیل پیام‌های رسانه‌ای آموخته شود و به نوعی او را با مهارت تفکر انتقادی (مواجهه فعالانه و منتقدانه با پیام) آشنا کرد. قرار شد در این اثر مخاطب بداند که از چه فن‌هایی برای جلب توجه استفاده شده است؟ افراد مختلف چه برداشت‌هایی می‌توانند از پیام داشته باشند، چه ارزش‌ها و سبک‌هایی از زندگی در پیام بازنمایی می‌شود و در نهایت چرا این پیام ارسال شده است!

سید بشیر حسینی عضو هیأت علمی دانشکده ارتباطات دانشگاه صدا و سیما، عضو مؤلف کتاب تفکر و سواد رسانه ای آموزش و پرورش، مؤلف کتاب ۱۵۰ هشتگ، رئیس شورای سیاستگذاری المپیاد بین المللی سواد رسانه‌ای، مدرس کارگاه‌های سواد رسانه ای در قاره های اروپا، آفریقا و آسیا به زبان‌های انگلیسی و عربی و استاد مدعو دانشگاه‌هایی چون دانشگاه های تهران، علامه طباطبایی(ره)، امام صادق(ع) و دانشکده خبر است.

با حسینی گفتگویی درباره کتاب «مهارت‌هایی برای خواندن، دیدن و شنیدن در شبکه های اجتماعی» که در دست انتشار است انجام اده ایم که در ادامه می خوانید؛

*باسلام، لطفا قبل از هرچیز بفرمایید چرا این موضوع؟ چه ضرورتی احساس کردید که شما را به سمت نگارش این اثر سوق داد؟

انبوه اطلاعاتی که سریع، وسیع و در قالب‌های جذاب و باورپذیر به لحظه در اختیار همه ما قرار می‌گیرند، بخش انکارناپذیری از سبک زندگی روزمره عمده ما شده و حتی حرفه‌ای‌ترین کارشناسان نیز در برخی موارد، دچار زودباوری می‌شوند. حالا که روز به روز بر حجم و پیچیدگی این اطلاعات افزوده می‌شود باید توانمندی و قابلیت مخاطبان جوان نیز بیش از پیش شود تا در ضمن لذت و استفاده مضاعف از رسانه‌ها تا حد ممکن از آسیب‌های آن‌ها در امان باشند.

*مباحث مورد بحث در اثر کدامند؟ در این خصوص توضیح دهید.

مواردی مانند تعریف و انواع زودباوری، شایعه و عناصر سازنده آن، نمونه‌های رایج شایعات رسانه‌ای، راهکارهای کاربردی، مثال‌های آشنا، فرق سادگی با ساده لوحی، اشعار و روایات مرتبط، مراحل مواجهه با پیام رسانه‌ای و خیلی چیزهای دیگر که انشاالله با چاپ کتاب، آنها را خواهید خواهند و مطمئنم که لذت خواهید برد.

*انگیزه‌های درونی‌تان نسبت به پذیرش همکاری برای تولید این کتاب را چه می‌دانید؟

تولید محصول جذاب، مفید، کاربردی و انشاالله اثربخش برای نسل آینده‌ساز جهان

*جوان به اقتضاء شرایطی که در این دوران دارد در پی هویت‌یابی است. فکر می‌کنید مطالعة این اثر تا چه میزان در این زمینه به او کمک می‌کند؟

یکی از رایج‌ترین عادات سبک زندگی بسیاری از جوانان این است که آخرین چیزی که قبل از خواب و نیز بعد از بیدارشدن با آن همزبان می‌شوند، گوشی تلفن همراه‌شان است!نکته آخرم این باشد که اگر بر رسانه‌ها امیر نشویم، زیر دستشان اسیر می‌شویم.

6 تاثیر مهم “شبکه های اجتماعی” بر سلامت روان ما

روز نو : همه اینها به این معنی نیست که بگوییم رسانه های اجتماعی هیچ مزیتی ندارند؛ بدیهی است که این شبکه های اجتماعی در بسیاری موارد به ما برای برقراری ارتباط، پیدا کردن دوستان جدید و حتی یافتن افرادی که سال ها از آن ها بی خبر بودیم کمک می کند. آنچه ما بر آن تاکید داریم استفاده بیش از حد از این رسانه ها و اختصاص دادن بخش مهمی از زندگی به آن ها است.نواندیش: کارشناسان بهداشتی علاقه دارند که بگویند شبکه های اجتماعی مانند سیگار کشیدن اعتیاد آورند. تعداد بیماری هایی که با نشستن زیاد مرتبط است و تعداد افرادی که هر ساله ظاهرا به این دلیل با انواع بیماری ها رو به رو می شوند زیاد است. امروزه سبک زندگی ماشینی و استفاده از رسانه های اجتماعی ما را وادار کرده تا ساعت های زیادی ساکن و بدون تحرک باشیم.
به گزارش وبلاگ نویسی شمیم بلاگ به نقل از روز نو ، آکادمی پزشکی کودکان آمریکا در مورد اثرات منفی رسانه های اجتماعی در کودکان و نوجوانان ، از جمله تهدیدات اینترنتی و “افسردگی فیس بوکی” هشدار داده است. اما این خطرات ممکن است برای بزرگسالان نیز صدق کند. در این گزارش سایت فوربس به بررسی تاثیر استفاده بیش از حد از از شبکه های اجتماعی بر سلامت روان ما می پردازد.

شبکه های اجتماعی اعتیاد آور اند
بسیاری میان اعتیاد واقعی و آنچه به عنوان اعتیاد به شبکه های اجتماعی عنوان می شود تفاوت قائل می شوند، اما یک مطالعه که در دانشگاه ناتینگهام ترنت در مورد ویژگی های روانشناختی، شخصیتی و استفاده از رسانه های اجتماعی انجام شد ثابت نمود که “گفتن اعتیاد داشتن به فیسبوک چندان نیز بیراه نیست … زیرا معیارهای اعتیاد، مانند غفلت از زندگی شخصی، مشکلات ذهنی، فرار از واقعیت، تجربیات تغییر حالت، تحمل و پنهان کردن رفتار اعتیاد آور، در برخی از افرادی که از شبکه های اجتماعی استفاده می کنند کاملا صدق می کند » آنها همچنین دریافتند که انگیزه استفاده بیش از حد از شبکه های اجتماعی بر اساس ویژگی های خاص افراد متفاوت است؛ افراد درونگرا و برون گرا هر کدام دلایل مختلفی برای این کار دارند.
 فیل رید، یکی از محققان این حوزه نیز می گوید: ” افرادی که بیش از حد وابسته به دستگاه های دیجیتال اند هنگامی که برای مدت زمان طولانی به این ابزار دسترسی ندارند مضطرب می شوند.

استفاده بیش از حد از رسانه ها باعث غم و اندوه بیشتر می شود
هرچه بیشتر از رسانه های اجتماعی استفاده کنیم، کمتر خوشحال خواهیم بود. یک مطالعه چند سال پیش نشان داد که استفاده از فیس بوک با احساس شادی و رضایت کمتر زندگی ارتباط دارد هرچه مردم بیشتر از فیس بوک در روز استفاده می کنند، بیشتر این دو متغیر یعنی شادی و رضایت در زندگی آنان کاهش می یابد. البته یافته های کنونی نشان می دهد که استفاده از فیس بوک ممکن است نتایج متضادی را در گروه های سنی مختلف به بار آورد.
 مطالعه ای دیگر نشان داد که استفاده از رسانه های اجتماعی با احساس انزوای اجتماع یبیشتر  ارتباط دارد. این تیم به بررسی میزان استفاده از 11 سایت اجتماعی از جمله فیس بوک، توییتر، پلاگین، یوتیوب، لینکد این، اینستاگرام، پینترست، تامبل، واین، اسنپ چت و ردیت پرداخت و این را با “انزوای اجتماعی” مرتبط کرد. تمام این تحقیقات نشان داد افرادی که از این شبکه ها بیش از حد استفاده می کنند افراد منزوی ای هستند.

مقایسه زندگی ما با دیگران در شبکه های اجتماعی موجب داشتن ذهنی ناسالم می شود
یکی از دلایلی که موجب انزوا و احساس جدایی فرد با جامعه می شود همین عامل مقایسه خودش با دیگران در شبکه های اجتماعی است. در مجموع ما با مقایسه خود با دیگران یا آن ها را بهتر از خودمان می دانیم یا اینکه آن ها را بدتر از خودمان و در هر دو صورت به خاطر اینکه ما واقعیت زندگی خودمان را با ظاهر دیگران مقایسه می کنیم این مقایسه موجب افسردگی می شود.

شبکه های اجتماعی می تواند منجر به حسادت و یک چرخه ی بدبختی شود
اصلا عجیب نیست که عامل مقایسه در رسانه های اجتماعی منجر به حسادت شود، اکثر مردم اعتراف می کنند که دیدن خوشی دیگران ممکن است باعث برانگیختن حس حسادت در آن ها شود. مطالعات نیز کاملا نشان داده است که استفاده از رسانه های اجتماعی این حس را در کاربران بر می انگیزد. نویسندگان یک مطالعه، با تماشای حسادت و دیگر احساسات منفی در هنگام استفاده از فیس بوک، نوشتند: “احساس حسادت ناشی از فیسبوک واقعا شگفت انگیز است، سپس آن ها شواهدی را ارائه می دهند که فیسبوک زمینه رشدی مناسب برای احساسات مضطرب را فراهم می کند.” آنها اضافه می کنند که این احساس حسادت می تواند منجر به یک چرخه حیرت انگیز شود: احساس حسادت می تواند باعث شود که یک شخص برای بهتر جلوه دادن خود در این شبکه اجتماعی از زندگی واقعی دست بردارد و تنها به دنبال نمایش و ساختن چهره ای دروغین از خودش باشد.
در انتهای این مطالعه  نتیجه این بود که وقتی حسادت کنترل شود، فیس بوک خیلی افسرده کننده نیست. بنابراین ممکن است حسادت حسی باشد که عمدتا در ارتباط با افسردگی و فیس بوک به سراغ فرد می آید.

گاهی به اشتباه فکر می کنیم که رسانه های اجتماعی خیلی کمک می کنند
بخشی از چرخه ناسالم این است که اگر ما احساس خوبی نکنیم به استفاده بیش از حد از رسانه های اجتماعی روی می آوریم. این کار احتمالا به دلیل خطای پیش بینی است که در ذهن ما رخ می دهد: مانند یک دارو، ما فکر می کنیم که افراط در استفاده از شبکه های اجتماعی به ما کمک خواهد کرد، اما در واقع این کار فقط احساس ما را بدتر می کند، مطالعه ای در جریان است که در آن بر روی تاثیرات روانی استفاده از فیسبوک تمرکز می شود. این مطالعات نشان می دهد، شرکت کنندگان در این تحقیق تقریبا همیشه پس از استفاده از این شبکه اجتماعی احساس بدتری نسبت به افرادی که مشغول فعالیت های دیگر بودند داشتند. در حالی که اکثر افراد به اشتباه فکر می کردند این برایشان مفید خواهد بود.
داشتن دوستان مجازی زیاد به این معنا نیست که شما بیشتر اجتماعی هستید
چند سال پیش یک مطالعه نشان داد که داشتن دوستان زیاد در رسانه های اجتماعی لزوما به این معنا نیست که شما زندگی اجتماعی بهتر ی دارید، در حقیقت این رسانه ها شما را در این باره فریب می دهند ، همان طور که گفته شد این ها باعث انزوای شما در دنیای واقعی می شوند، علاوه بر این معیار و ملاک دوستی در شبکه های اجتماعی با آنچه در دنیای واقعی رخ می دهد به کلی متفاوت است.
همه اینها به این معنی نیست که بگوییم رسانه های اجتماعی هیچ مزیتی ندارند؛ بدیهی است که این شبکه های اجتماعی در بسیاری موارد به ما برای برقراری ارتباط، پیدا کردن دوستان جدید و حتی یافتن افرادی که سال ها از آن ها بی خبر بودیم کمک می کند. آنچه ما بر آن تاکید داریم استفاده بیش از حد از این رسانه ها و اختصاص دادن بخش مهمی از زندگی به آن ها است.
نوانديش

پیشاهنگی‌پیشرو در معضلات‌شهری و رفاهی/ نبود ورزشگاه و مراکز‌فرهنگی دلیل گرایش‌فرزندان به آسیب های‌اجتماعی است

پیشاهنگی‌پیشرو در معضلات‌شهری و رفاهی/ نبود ورزشگاه و مراکز‌فرهنگی دلیل گرایش‌فرزندان به آسیب های‌اجتماعی است

به گزارش وبلاگ نویسی شمیم بلاگ به نقل از شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از «تیتریک»،این منطقه از البرز نیز از هجوم مهاجرت ها در امان نمانده و به دلیل قیمت ارزان تر ملک و اجاره، نسبت به دیگر مناطق کرج مهاجرپذیری و رشد جمعیت بیشتری را دارد.

طبق گزارش میدانی از اهالی این منطقه، نبود خدمت رسانی مناسب از جانب شهرداری منطقه، ضعف در ارائه خدمات مرکز بهداشت شهرک، نبود داروخانه و درمانگاه شبانه روزی، نبود بانک و خودپرداز، و علاوه بر این کاستی ها، وفور پیک های موتوری که به توزیع مواد مخدر در شهرک مشغولند، مواردی هستند که نیاز به توجه و رسیدگی از جانب مسئولان دارند.

کمبودپارک و فضای سبز در منطقه

پیرمردی که کنار مغازه ای روی صندلی نشسته اظهار می کند: در این محله یک پارک مناسب وجود ندارد که من بازنشسته یا امثال من بتوانیم ساعتی را در آن وقت بگذرانیم. یوسف امینی می گوید: در مرز این شهرک با کمالشهر و حصارک بوستان کوچکی وجود دارد اما برای ما پیمودن این مسیر طولانی مقدور نیست و باید در هر محله ای پارکی برای اهالی آن وجود داشته باشد که متاسفانه در این شهرک وجود ندارد. امینی می افزاید: علاوه بر بزرگسالان، کودکان این شهرک نیز از داشتن فضایی مناسب برای بازی و اوقات فراغت محروم هستند. وی در ادامه می گوید: سرانه فضای سبز برای دوری از دغدغه های زندگی و آلودگی شهری در هر منطقه لازم است اما سرانه سبز در این منطقه وجود ندارد تا بتوان از آن استفاده کرد.

این شهروند منطقه پیشاهنگی اظهار می کند: در این شهرک چند زمین خالی وجود دارد که محل جمع زباله و یا پارک ماشین های سنگین مثل کامیون و تریلی شده است. وی می گوید: این مسئله باعث بروز نارضایتی و مشکل برای اهالی است و متاسفانه شهرداری با وجود اطلاع از این قضیه تاکنون برای تعیین تکلیف این زمین ها اقدامی انجام نداده است.

ارجاع خدمات مرکز بهداشت به خرمدشت

فیروزه خانلر نیز از وضع نامناسب خدمات دهی مرکز بهداشت پیشاهنگی گله دارد و می گوید: مرکز بهداشت این منطقه فعال نیست و حداقل خدمات دهی را هم ندارد. وی در ادامه توضیح می دهد: این مرکز حتی واکسیناسیون نیز که در هر مرکز بهداشتی انجام می شود را ندارد و برای واکسیناسیون، مسئولان آن در هفته یک روز را مشخص می کنند که به مرکز بهداشت خرمدشت برویم.

خانلر می گوید: برای شهرکی که بیش از 30هزارنفر جمعیت دارد آیا نباید یک مرکز بهداشت با همه امکانات وجود داشته باشد و باید برای کارهای عادی که حتی در روستاها نیز انجام می شود به منطقه دیگر برویم؟

پیشاهنگی پیشرو در معضلات شهری ورفاهی/ نبود ورزشگاه و مراکز فرهنگی دلیل گرایش فرزندان به آسیب های اجتماعی است

نیاز مبرم شهرک به درمانگاه وداروخانه شبانه روزی

علیرضا خرم نیز با بیان اینکه در این منطقه درمانگاه و داروخانه شبانه روزی وجود ندارد می گوید: اهالی این محله در مواقع بیماری و بروز مشکل در ساعات شب باید مسیری طولانی را برای رسیدن به مراکز درمانی دیگر مناطق طی کنند. خرم می افزاید: تنها داروخانه ای که روزانه در این محل باز است نیز اکثر داروها را ندارد. وی با بیان اینکه بیماری قند دارد می گوید: هر بار به این داروخانه برای گرفتن قرص قند مراجعه کردم ساده ترین دارو را هم نداشته و در واقع بودن این داروخانه روزانه هم درد چندانی از اهالی درمان نمی کند.

افت فشار آب معضلی برای ساکنان طبقات بالا

حمید درخشان نیز از مشکل افت فشار می گوید که مدت های طولانی است اهالی به دلیل افت فشار آب منطقه در سختی هستند. درخشان می گوید: فقط مردم ساکن در طبقه اول با این مشکل کمتر درگیر هستند اما ساکنان طبقات بالا همیشه این مشکل را دارند.

وی می افزاید: در فصول سرد سال پکیج طبقات بالا به دلیل کمبود فشار آب روشن نمی شود، در نتیجه هم برای گرمای خانه ها و هم آب گرم با مشکل مواجه هستند.

وفور پیک های موتوری توزیع کننده موادمخدر در محل

ملیحه اسکویی دیگر ساکن این محله می گوید: برعکس همه کمبودهای این محله، ازدیاد پیک های موتوری که اقدام به توزیع و فروش مواد مخدر می کنند برای اهالی موجب ناراحتی و ناامنی است.

اسکویی با بیان اینکه در این منطقه پاسگاه و پایگاه نیروی انتظامی وجود ندارد می گوید: ماموران پاسگاه خرمدشت در محل گاهی تردد دارند اما نظارت تا حدی نیست که این موتورسواران از این محل جمع آوری شوند و به طور علنی در محل فعالیت نادرست می کنند. وی می افزاید: این محله به دلیل سکونت اقوام مختلف که به اینجا مهاجرت کرده و متاسفانه مشکلات فرهنگی واخلاقی زیادی را به وجود آورده اند نیازمند استقرار یک پاسگاه محلی است تا نظارت بیشتری انجام شود و امنیت مردم و محله بیشتر شود.

پیشاهنگی پیشرو در معضلات شهری ورفاهی/ نبود ورزشگاه و مراکز فرهنگی دلیل گرایش فرزندان به آسیب های اجتماعی است

نبود ورزشگاه و مراکز فرهنگی دلیل گرایش فرزندان به آسیب های اجتماعی

وحید لبافی هم نبود مدرسه در مقاطع راهنمایی و دبیرستان در شهرک را عنوان کرده و می گوید:دانش آموزان برای تحصیل در این مقاطع باید به دیگر مناطق بروند که این رفت و آمد برای اولیا که اکثر آنها از قشر ضعیف هستند هزینه زا و مشکل است. لبافی می افزاید: این شهرک حتی یک ورزشگاه یا باشگاه ندارد تا فرزندان ما بتوانند برای ورزش و گذراندن اوقات فراغت مخصوصا در تابستان از آن استفاده کنند.

وی می افزاید: وقتی امکانات فرهنگی و ورزشی و شرایط سالم برای فرزندان شهروندان مهیا نباشد، هرروز شاهد افزایش آسیب هایی مانند اعتیاد و … خواهیم بود. از طرفی مسئولان آسیب ها را عنوان می کنند از طرفی هم قدمی برای پیشگیری و مقابله با آن برنمی دارند و کشور ما را فقط با شعار اداره می کنند.

جمع آوری تنها خودپرداز شهرک

فهیمه کیان اظهار می کند: در این شهرک بانک وجود ندارد و تنها سیستم خودپردازی که مربوط به بانک ملی بودنیز درحال جمع آوری است. کیان می گوید: چند روزی است که بنری برای اطلاع رسانی نزدیک این سیستم خودپرداز نصب شده که به زودی جمع آوری خواهد شد. کیان می افزاید: توجیه مسئولان برای این کار این است که بازدهی مالی ندارد.

وی می گوید: در عوض اینکه هر روز امکانات شهری و رفاهی برای مردم بیشتر شود، در این شهرک حداقل ها هم در حال جمع آوری است و متاسفانه رفاه و امنیت مردم هیچ اهمیتی ندارد.

نیاز به نصب پمپ و مخزن

مدیرروابط عمومی شرکت آب وفاضلاب استان البرز در خصوص قطعی وافت فشار آب این منطقه اظهار می کند: با توجه به اینکه در فصل گرما بسر می بریم برای مدیریت شبکه و توزیع عادلانه آب مانند همه شهرهای دیگرضمن مانور شیرآلات، نسبت به کنترل فشار شبکه اقدام نیز می کنیم. علیرضا لرستانی می گوید: با توجه به اینکه در برخی مجتمع ها طبق مبحث16 مقررات ملی ساختمان«نصب مخزن وتامین فشارداخلی» اجرا نشده ساکنان طبقات بالا با افت فشار روبرو هستند. وی تصریح می کند: به همین دلیل برای تامین فشارداخلی ساختمان در طبقات بالا نصب پمپ و مخزن ضروری است.

پیشاهنگی پیشرو در معضلات شهری ورفاهی/ نبود ورزشگاه و مراکز فرهنگی دلیل گرایش فرزندان به آسیب های اجتماعی است

نقص در پرونده دلیل ارجاع به خرمدشت

مدیرروابط عمومی و امور بین الملل دانشگاه علوم پزشکی البرز درپاسخ به اظهارات مردم مبنی بر مشکلات پایگاه های سلامت شهرک پیشاهنگی می گوید: از پایگاه های سلامت مذکور توسط بازرسان اداره بازرسی و رسیدگی به شکایات دانشگاه صورت گرفت و نتایج زیر بدست آمد؛

تعداد 2 واحد پایگاه مرکز سلامت با نام های پایگاه ولیعصر (عج) شماره یک و ولیعصر (عج) شماره 4 در این منطقه فعال می باشد که در پایگاه شماره یک تعداد چهار نفر کادر بهداشتی و در پایگاه شماره 4 تعداد دو نفر نیرو به ارائه خدمت مشغول می باشند. بر اساس مستندات موجود از ابتدای شهریور ماه سال جاری در نیمه اول سالجاری تعداد تزریق و واکسن برای کودکان هدف 154 مورد بوده است و بیان موضوع عدم تزریق واکسن به کودکان هدف خلاف واقع بوده است.

امراله آبروش در ادامه می افزاید: در پایگاه های سلامت مذکور خدماتی همچون تشکیل پرونده سالمندان ، میانسالان و جوانان به منظور مراقبت های لازم ، خدمات بهداشتی مدارس برای دانش اموزان ، خدمات مشاوره ای تغذیه و روانشناسی و دیگر خدمات که در شرح وظایف پایگاه های سلامت امده است در این دو مرکز فعال بوده و ارائه می شود.

وی در خصوص اعلام نارضایتی یک شهروند ازعدم تزریق واکسن در مرکز پیشاهنگی می گوید: این شهروند محترمی که در مصاحبه عنوان شده بود که جهت تزریق واکسن به مرکز سلامت جامعه خرمدشت ارجاع گردیده ذکر می شود در مورخ 06/06/96 یکی از گیرندگان خدمت کودک 6 ساله ای بوده که به همراه مادر به منظور دریافت واکسن 6 سالگی به مرکز شماره چهار پیشاهنگی مراجعه کرده بودند و به دلیل عدم ارائه ثبت واکسن 18 ماهگی و به جهت ارائه نظر پزشک به مرکز خرمدشت که پایگاه بهداشت شماره چهار پیشاهنگی زیر نظر آن مرکز می باشد ارجاع داده شده است و تاکید می گردد کلیه تزریق واکسن های کودکان هدف در مراکز پیشگفت انجام می شود و این مراکز فعال می باشند.

گزارش : خدیجه ستارزاده

فیس‌بوک و توئیتر نیز به مقابله با روسیه برخاستند

فیس‌بوک و توئیتر نیز به مقابله با روسیه برخاستند

به گزارش وبلاگ نویسی شمیم بلاگ به نقل از گروه بین‌الملل خبرگزاری تسنیم به نقل از ای‌بی‌سی نیوز، فیس‌بوک، بزرگترین شبکه اجتماعی جهان، قرار است امروز سه‌شنبه برای اولین بار محتواها و مطالب  مرتبط با روسیه را که احتمالا 126 میلیون آمریکایی طی رقابت‌های انتخاباتی ریاست جمهوری سال گذشته این کشور در معرض آن قرار گرفته‌اند،‌ منتشر کند.

انتظار می‌رود کالین استرچ، مشاور ارشد فیس‌بوک یافته‌های این شرکت را امروز سه‌شنبه در نشست استماع کمیته قضایی سنا مطرح کند، کمیته‌ای که در حال بررسی مسئله دخالت روسیه در انتخابات ریاست جمهوری سال گذشته این کشور است.

فیس‌بوک به شدت از سوی کنگره آمریکا تحت فشار است تا درباره فعالیت‌های سیاسی در این شبکه اجتماعی شفافیت بیشتری داشته باشد. انتظار می‌رود که استرچ در جلسه کمیته قضایی سنا بگوید که بررسی‌های داخلی فیس‌بوک به یافتن حساب‌های کاربری جعلی مرتبط با یک شرکت روسی منجر شده است که طی سال‌های 2015 تا 2017 بیش از 80 هزار مطلب (پست) را منتشر کرده است.

به نظر می‌رسد این مطالب در معرض دید 29 میلیون کاربر قرار گرفته است، با این حال، ممکن است به خاطر فعالیت کاربران، به گستره مخاطبانی بالغ بر 126 میلیون نفر نیز رسیده باشد.

در سپتامبر گذشته بود که فیس‌بوک اذعان کرد (فرصت انتشار) تبلیغاتی سیاسی به ارزش بیش از 100 هزار دلار را به شرکتی مستقر در روسیه – به نام «آژانس تحقیقات اینترنتی» – فروخته است، شرکتی که حدودا بیش از 3 هزار تبلیغات سیاسی تولید کرده است.

طبق گزارش ای‌بی‌سی نیوز، کالین استرچ به کنگره خواهد گفت که حدود 11.4 میلیون نفر دستکم یکبار تبلیغات سیاسی مرتبط با روسیه را مشاهده کرده‌اند.

این تبلیغات، صفحات کاربری جعلی فیس‌بوکی را تبلیغ می‌کرد که بیش از 80 هزار قطعه مطلب را طی ژانویه 2015 تا آگوست 2017 تولید کرده‌اند.

این 80 هزار مطلب منتشر شده برابر با «یک بیست‌وسه هزارم» مطالبی است که طی این بازه زمانی در این شبکه اجتماعی تولید شده‌اند.

انتظار می‌رود که استرچ در جلسه استماع کنگره بگوید «هرچند میزان این مطالب تنها کسر کوچکی از تمامی مطالب (منتشر شده در) فیس‌بوک است، اما هر میزانی (از آن) بسیار زیاد است. این حساب‌های کاربری و صفحات، سیاست‌های فیس‌بوک را نقض کرده‌اند – و به همین علت آن‌ها را حذف کرده‌ایم، و چنین کاری را با تمامی فعالیت‌های نادرستی که پیدا کنیم انجام می‌دهیم».

در همین راستا، توئیتر نیز در یک اقدام غیرمعمول، از هفته گذشته دیگر به راشاتودی و اسپوتنیک – دو رسانه روسی – اجازه تبلیعات در این شبکه اجتماعی را نمی‌دهد، تصمیمی که به گفته توئیتر در نتیجه استفاده این دو رسانه از این تبلیغات برای «مداخله در انتخابات به نمایندگی از دولت روسیه» بوده است.

توئیتر نیز مجموع 2752 حساب کاربری مرتبط با شرکت روسی «آژانس تحقیقات اینترنتی» را یافته است، که رقم آن 10 برابر آن چیزی است که پیشتر گمان می‌رفت.